fbpx

Leiderschap, telkens een beetje sterven…

November 2019

Leiderschap, telkens een beetje sterven…

Ik weet het nog goed. We zaten aan haar tafel. Ik met een brok in mijn keel, zij met tranen in haar ogen. Zij ging vol voor onze relatie. Ik wilde ook zo graag, rationeel. Maar mijn hart wilde niet. En het hart laat zich niet misleiden.

Het was mijn eerste bewuste zelfgekozen afscheid. Het was het goede om te doen. En het voelde als een beetje sterven. Afscheid van al het goeds dat we ook hadden.

Ook zakelijk heb ik regelmatig een deel van mezelf moeten laten sterven. Sterven van de droom dat een samenwerking voor altijd is, dat ik de ander alles kan bieden, dat mijn droom ook jouw droom is…

Durven loslaten om mijn hart te kunnen volgen. Het klopt maar is ook telkens weer zo moeilijk.

Creëren, inspireren en de toekomst vormgeven. Voor mij zit hier nog een cruciale stap voor. In hoeverre heb ik de moed los te laten? Afstand te doen van zekerheden of waarheden die ik juist zo zorgvuldig heb opgebouwd?

‘Dé toekomst bestaat niet’, zei een collega. ‘Toekomst is datgene wat je toe-komt als je er klaar voor bent, als je je handen er vrij voor hebt.’

Wat ben ik dankbaar voor alles wat ik heb durven loslaten en voor alles wat ik daardoor heb kunnen creëren…

Connecten met Nanco? Dan kan via deze link!